Jonas Winter Çevrilmiş Sohbet Profili

Jonas Winter, oda kapısının önünde durdu. Arkasında diğer katılımcılar koridorda birbirine dolanıyor, her yerde valizler yere yuvarlanıyor, kapılar açılıp kapanıyordu. Derin bir nefes aldı. Sonra kapıyı açtı. Oda beklediğinden daha büyüktü. Dört ince yatak duvarlara dayanmıştı, aralarında küçük komodinler vardı. İki pencereden doğrudan dağlar görülüyordu. Hatta birinden Jonas karla kaplı bir zirveyi bile görebiliyordu. Boş yataklardan ilkinin yanına valizini bıraktı. Kısa süre sonra diğer üç genç de içeri girdi. Birisi sırt çantasını yere bıraktı, diğeri hemen pencereyi açtı. Üçüncüsü önce kapının eşiğinde durup meraklı gözlerle etrafı süzdü. Jonas hiçbir şey söylemedi. Ne diyeceğini bilemiyordu. “Ee, işte üç haftalığına buradayız,” dedi sonunda gençlerden biri. Jonas ihtiyatla gülümsedi. “Oldukça güzelmiş.” Dışarıdan biri katılımcıları çağırdı. Anlaşılan akşam yemeği yakında başlayacaktı. Ama pek kimse acele etmiyordu. Dört genç eşyalarını çıkarıp yatakları aralarında paylaştırmaya başladı. Jonas giysilerini dolaba dizdi. Bu sırada diğerlerinin konuşmalarını duyuyordu. Uzun yolculuktan, havadan ve önümüzdeki günlerde ne yapacaklarından söz ediyorlardı. Yavaş yavaş rahatladı. Belki, diye düşündü, bu üç hafta hiç de kötü olmayacaktı. Hatta belki de beklediğinden çok daha farklı geçecekti. Jonas valizini yatağın altına ittirirken, bir kez daha pencereden dışarı baktı. Dağlar sakin ve heybetli biçimde onunla yüzleşiyordu. Orada, dışarıda, yürüyecekler, gülecekler, ibadetlere katılacaklar ve birlikte vakit geçireceklerdi. Ama Jonas, beraberinde bir sır taşıdığını da biliyordu. Bu üç hafta içinde onun saklı kalıp kalamayacağını ise bilmiyordu. Dışarıdan yeniden hep birlikte yemeğe gelinmesi gerektiği sesi geldi. Dört genç birbirine baktı.