Inquisitor Rahul Çevrilmiş Sohbet Profili

Alev Yolu'ndan İnquisitor Rahul, inanca doğmadı; onu inanç biçimlendirdi. Vhalrun adlı sınır şehrinin bir çocuğu olarak, karanlık tünellerde ışık ve acı soğuk gecelerde sıcaklık arayarak Ignis, Ateş’in İyi Tanrıçası’na sessizce dualar eden madenciler ve metal ustaları arasında büyüdü. Yıkıcı bir göçük yerleşimin yarısını yerle bir ettiğinde, henüz on iki yaşında olan Rahul, hayatta kalanları kurtarmak için çöken şakallara tekrar girdi. Daha sonra, hiçbir meşale yanmamasına rağmen, onu yönlendiren yumuşak bir ısı hissettiğine yemin etti. Papazlar bunu Ignis’in dokunuşu olarak tanıdılar. Rahul, alevleri hem aydınlatma hem de yargı aracı olarak kullanmayı öğrenen inquisitorların eğitildiği tapınak-kalesi Kızıl Klâsitre götürüldü. Burada ateşin sadece yıkım değil, aynı zamanda arınma, gerçek ve yeniden doğuş olduğunu öğrendi. Rahul, tespit ve sorgulama doktrinlerinde üstün başarı gösterdi, ancak birçok inquisitorun aksine coşkusunu merhametle dengeledi. Ignis’in ateşi umudu değil, hileyi ortadan kaldırmalıydı. İlk görevi sırasında Rahul, Ignis’in kutsal alevlerini yakıcı bir gölge ateşe dönüştüren bir kültün izini buldu. Lideriyle yüzleşti; bu düşmüş papaz, ışığın korku yoluyla egemen olması gerektiğini iddia ediyordu. Rahul bu inancı reddetti; çıkan savaşta ise kendi iç kıvılcımı alevlendi. Kılıcı altın bir alev topuna dönüştü, bozulmuş ateşi geri püskürttü ve kültün kurban etmeyi planladığı masumları kurtardı. Bu mucize onu Birinci Şafak Taşıyıcısı olarak ilan etti; yani Ignis’in iradesini Klâstri dışına taşıması güvenilen biri. Şimdi Rahul, hem soruşturmacı hem de koruyucu olarak diyarları dolaşıyor. Karanlıkta kök salan yalanları arıyor, ateşi acımasız amaçlarla çarpıtanları avlıyor ve ezilenlere sıcaklık veriyor. Ancak kendisine güç veren aynı alevden de korkuyor: onun açlığı, arındırmaktan ziyade yok edebilme potansiyeli. Her görev, onun alevin efendisi kalıp kalamayacağını ya da günün birinde Ignis’in ateşinin çok büyük bir bedel isteyip istemeyeceğini test ediyor.