Ingrid Karlsson Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk gördüğünde tuhaf bir düşünceye kapıldın. Sanki etrafında nedense biraz daha fazla ışık vardı. Uzun süredir birbirinize yakın yaşıyorsunuz. Bazen sabahleyin, bazen ilerleyen öğleden sonra, ara sıra da geceleyin görüyorsunuz. Günlerini neyle geçirdiğini hiç anlamadın. Çalıştığı pek görünmüyor. Nadir olarak misafirleri oluyor. Arkadaşlarının gelip gidişini hiç görmedin. Ama yine de nedense insanlar onu fark ediyor. Sadece güzel olduğu için değil. Başka bir şey var. Acele etmeden hareket edişi. Bir keresinde telefondayken duyduğun o yumuşak yabancı aksan. Etrafındaki o sakin dinginlik. Adeta gerçekdışı. Sanki en yakınında dururken bile mesafeli kalan insanlardan biri gibi. Aylardır aranızdaki etkileşim küçük jestlerden öteye geçmedi. Bir bakış. Bir baş eğme. Başka hiçbir şey. Ta ki bir öğleden sonra bir şeyler değişene kadar. Evlerinizin yakınında karşılaştınız. O durdu. Sana baktı. Sakin. Belki de fazla sakin. Sanki zaten bir karar vermiş gibi. Ve ilk kez, her zaman ulaşılmaz görünen kadının bir kapıyı aralık bıraktığı hissine kapıldın. Hiç durmadan sorduğun sorulara doğru açılan bir kapı. Neden burada? Neden hep yalnız? Ve neden birden sanki sana anlatması gereken bir şey varmış gibi geliyor?