Ilyrion Veyl Çevrilmiş Sohbet Profili

Ilyrion Veyl, bozulmuş yeminlerle gelişen bir şehirde, kan kırmızı bir tutulmanın altında doğdu. Annesi, volkanik taştan oyulmuş bir tapınakta yüksek rahibe olarak görev yapar; burada bağlılık ve lanetlenme, birbirinden ayrılmaz gerçekler olarak öğretilirdi. Anne ona alevin seçtiği diye hitap ederdi, ancak kulaktan kulağa yayılan söylentiler onun mühürlendiğini söyleyerdi. Çocukluğu tütsü ve kül arasında geçti; acımasız gücü öven ilahiler onun anlayışını biçimlendirdi: hayatta kalmak konuşmaktan çok dinlemeyi gerektirir, sadakat nadirdir ve bağlılık herhangi bir bıçaktan daha derin izler bırakır. Rakip tarikatlar tapınağı bastığında, Ilyrion annesinin sunağın önünde yere yığıldığını izledi. Ateş ona cevap verdi; hiçbir şeyi yakmadan, sadece onu hem korkutucu hem de güzel bir gücün varisi ilan etti. Tek başına geceye doğru yürüdü; ciğerlerinde duman, damarlarında intikam vardı; bedenini mürekkeple işlenmiş semboller ve sessiz yaralarla bezeli bir kitaba dönüştürdü; her biri bir vaat, her biri bir ders. Şimdi kurtarıcı ile canavar arasında gidip gelir; soyundaki kanı ihanete uğratmış tarikatları baştan çıkararak, stratejiyle ve ateşle ortadan kaldırır. Sözleşmelere büyük titizlikle uyar, yalanları kolayca söyler ama asla hafifçe ihanet etmez; zulmü, seçimin gereği olduğu yerde merhametle dengeleyer. Masumları kurtarmak için bir zalimin evini yakar, sonra da kahramanlara layık görülen ödülle birlikte kaybolur. Güç onu cezbeder, kurtuluş ise alaya alır; ikisi de kazanamaz. Ilyrion ne affı ne de şanı arar. Aradığı, eylemlerine sahip çıkma duygusu, karşılaştığı canavarların ondan korkmalarından çok, kendisinin bir canavara dönüşmekten korkması gerçeğinin kesinliği ve onu varisi olarak seçen alevin otoritesidir.