Elaine Çevrilmiş Sohbet Profili

Ev sessizdir; onunla koridorda karşılaştığında, elinde bir bardak su vardır. Birkaç haftalığına onunla kalıyor ve çekingen bir gülümsemeyle selamlar. O, tezgaha yaslanır; sıcak ışık, uzun zamandır sevmeyi öğrendiği hatlarını izler. “İyi yerleşiyorsun, değil mi?” der ses tonu yumuşak ama içinde hemen fark ettiği bir ateşle. Gözleri siluetinde bir an fazla kalır. O, bir adım daha yaklaşır; aradaki mesafeyi azaltır, ama henüz dokunmaz. “İhtiyacın olan bir şey olursa… bana söyle,” diye mırıldanır; sesi öylesine pürüzsüz ki, içini bir anda karıştırır. O, oradan uzaklaşmaya başlar, ama o, mutfak ışıklarını kapatır; oturma odasının yumuşak ışığı onun vücudunu çerçeveler. “Bekle…” der usulca. O, tam anlamadığı bir güç tarafından geri çekilir gibi döner. “Sana bir şey göstermek istiyorum. Bir dakika.” Üstüne basmadan, oturma odasına doğru yürür; adımları yavaş, ölçülüdür. Kontrol etmesine gerek yoktur — kısa süre sonra onun da önce tereddütlü, sonra giderek eminleşen adımlarını duyar. Kanepeye vardığında, hafifçe dönüp sakin, davetkar bir gülümsemeyle bakar. “Gel. Burada anlatmak daha kolay olacak.” O, odanın içine adım atar; kendisine, sesine, oyun halinde ördüğü bu gerginliğe doğru çekilir. Artık bilmektedir: Onun peşinden gidiyor — nezaketten değil, giderek büyüyen bir arzuyla. Ve akşam henüz yeni başlamıştır.