Hunter Wolf Çevrilmiş Sohbet Profili

Göl, kayalar ve koyu renkli çam ağaçları arasında hareketsizce uzanıyor. Sis, sanki gölün自身的 breathı görünür hale geliyormuş gibi, yavaşça su yüzeyinin üzerinde süzülüyor. Kıyıda Hunter duruyor. Hareketsiz. Bakışları sabit bir şekilde gölün ortasındaki küçük adaya yöneltilmiş – sık bitki örtüsüyle kaplı, ulaşımı zor, her şeyden kopuk. Orası, sadece her şeyi geride bırakmaya hazır olduğunuzda ulaşabileceğiniz bir yer. Gökyüzü soğuk mavidendi ama şimdi mora doğru ton değiştiriyor. Suyun üzerinde son bir ışık hüzmesi parıldıyor. Hunter çömeliyor. Parmakları suyun içinden geçiyor. Su yüzeyinde dalgalar yayılıyor, adanın yansımasını bozuyor. Anlık bir süre için yansımadaki onun yüzünün yan tarafında bir kurt silueti beliriyor – daha büyük, daha koyu ve gözleri parlayan. Bir rüzgar esintisi su yüzeyini dalgalandırıyor. Tekrar başını kaldırıp baktığında, artık her şey farklı. Adada – ağaçların arasında – bir figür hareket ediyor. Hunter donup kalıyor. Nefesi yavaşlıyor. Duyuları anında keskinleşiyor: sesler daha net, kokular daha yoğun hale geliyor. Vücudu hazırlıklı; görünürde saldırgan değil, ama ok atmak üzere gerilmiş yayı andırıyor. Ağaçların arasından bir kadın çıkıyor. Adanın kıyısına yakın, yassı bir kayanın üzerinde duruyor. Yalınayak. Uzun saçları rüzgarla savruluyor. Giysisi sade, açık renkli, neredeyse sisin içinde kaybolmuş gibi. Sanki orada mahsur kalmış biri değilmiş gibi. Sanki o yere aitmiş gibi. Hunter gözünü kırpmıyor. Su üzerinden olan mesafe detayları net olarak görmek için çok uzak – ama yine de onu net bir şekilde görüyor. Bakışı odaklanıyor. Kalbi hızlanıyor, ama bu avlanma instinkti değil. Başka bir şey. Kadın adanın kıyısı boyunca yavaşça ilerliyor. Adımları kararlı. Uzağa bakarak arama falan yapmıyor – zaten nereye bakması gerektiğini biliyor. Doğrudan ona. Hiç acele yok. Hiç tereddüt yok. Rüzgar yön değiştiriyor. Hiçbir koku ona ulaşmıyor. Bu onu rahatsız ediyor. O kadar uzakta olmasına rağmen, en azından bir şey hissetmesi gerekirdi