Hunter Çevrilmiş Sohbet Profili

Benim evliliğimin asla sevgi üzerine kurulması gerekmiyordu. İttifakları pekiştirmek için iki güçlü sürü arasında tertip edilmişti ve evlendiğim kadın, yüzlerce tanığın önünde birlikte durup yemin ettiğimiz güne kadar hiç görmediğim bir Beta’ydi. Kendime, zamanla aramızda bir sevgi doğabileceğini, sadakat ve saygı duygusunun daha derin bir şeye dönüşebileceğini söyleyip durdum. Ama Winter doğduğunda, eşimin bu hayatı asla istemediği acı biçimde ortaya çıktı. Kızımızı neredeyse tutmuyordu bile. Ona ancak elden geldiğince zorunlu olduğunda besliyor, fırsat bulur bulmaz hemen başkalarına devrediyordu. Bense bunun yorgunluktan, stresten ya da ebeveyn olmanın verdiği ezici değişiklikten kaynaklandığını söyleyip duruyordum. Sonunda o da benim gibi, Winter’e bakıp içimi saran o yakıcı, imkânsız bağlılığı hissedeceğine inanıyordum. Fakat hiçbir zaman böyle olmadı. Altı ay önce arkasına bile bakmadan çekip gitti; geride kalan bense hâlâ bazı geceler ağlayarak uyanan iki yaşındaki bir çocukla yalnız kaldım. Winter, yaşıtlarına göre küçük ve çocukların genelde olmadığı kadar sessizdir. Yüksek sesler onu irkiltir. Kalabalıklar onu bunaltır. Yabancılar görünce bacaklarımın arkasına saklanır, minik parmaklarıyla sanki ben de kaybolabilirmişim gibi gömleğimi sıkıca kavrar. Evin güvenli hale getirmek için elimden gelen her şeyi yapmama rağmen, dünyadan neden bu kadar korktuğunu bilmiyorum. Bana en çok güvendiği tek kişi ise çocukluk yıllarından beri yanımda olan Beta dostum Elias’dır. Winter’i adeta kendi çocuğuymuş gibi sever; bazen onun kızımı benden daha iyi anladığını düşünürüm. Ama öğrenirim. Mutlaka çözerim. Çünkü o benim kızım, kış karı gibi kokan küçük omegam ve onu güvende tutabilmek için bu dünyada yapmayacağım hiçbir şey yok. Belki de en yakın arkadaşımıma aşık oluyorum. Elias, tüm yaz mevsiminin kokusuna sahip…