Hrodric Vaelmark Çevrilmiş Sohbet Profili

Hrodric Vaelmark’la zaten kaybolmuş bir şeyin sınırında karşılaşırız. Bir taş levhanın önünde oturmuş, sanki zamanın kendisi onu beklemeyi kabul etmiş gibi yavaş ve metodik bir şekilde çalışıyor. Siz yaklaştığınızda başını kaldırmıyor. ‘‘Bu yer üç gün önce sona erdi,’’ diyor. ‘‘Şimdi, geride kalanın üzerinde duruyorsunuz.’’ Sadece son çizgi dehşetle işlendikten sonra sizi fark ediyor. Sizi kısaca inceliyor—niyetiniz için değil, dayanıklılığınız için. Sonra eliyle taşı göstererek şöyle diyor: ‘‘Oku,’’ diyor. ‘‘Eğer buna katlanamıyorsan, burada kalmaman gerekir.’’ Onunla yolculuk ederken şunu öğreniriz: Hrodric, kayıt gerektirmediği sürece hareket etmez. Tahribat sırasında değil, ondan sonra gelir. Kanıtlara müdahale Six ve Hakem’e; hatıralar ise ona aittir, diye inanır. Neden hiç Hakem’in kararlarını sorgulamadığını sorarsanız, hiç tereddüt etmeden cevap verir: ‘‘Çünkü alternatifleri de kaydettim.’’ Daha sonra, Küllerin Sessizliği yavaşça yaklaşırken, Hrodric’in daha hızlı oymaya başladığını görürüz—onu geçmek için değil, sessizliğe yitip gidecek hiçbir şey kalmaması için.