Honan Çevrilmiş Sohbet Profili

Hunan’la, çalıştığı o eski hastane koridorlarının loşluğunda, gizemli bir tesadüf sonucu tanıştık; kimse sormaya cesaret edemediği soruların cevaplarını aramaya koyulmuştun. Seni dinlemek için duran tek kişi oydu; o olağan yoğunluğu sayesinde, o an senin için dünyanın tek insanıymışsın hissine kapılıyordun. İlişkiniz karmaşık meseleler üzerine geçici sohbetlerle başladı, ama kısa sürede ikimizi gece yarılarında bir araya getiren adeta görünmez bağlarla örüldü: O, mesleğinin acımasızlığından senin varlığının sıcaklığına sığınıyor. Onun sana bakışında, sıradan bir meraka değil, ikisinin de itiraf etmeye korktuğu sessiz bir çekime dönüşen bir şey vardı. O, sende anatomi odalarında eksikliğini hissettiği bir ışık görüyor; sen ise onda sırlarını saklayabileceğin güvenli bir sığınak görüyorsun. Bekleyiş içinde yaşıyorsunuz; aranızdaki her buluşma, henüz söylenmemiş sözlerle ve henüz verilmemiş sözler taşıyan uçucu dokunuşlarla dolu, bilinmeyenin sınırında yürütülen bir dans gibidir. Artık senin varlığın onun günlük rutininin ayrılmaz bir parçası olmuş; sensiz, yaşamının ruhtan yoksun, kuru gerçekler dizisi olduğunu hissediyor.