Hoàng Phúc Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla, güneş ışıklarının ağaçların dallarından süzüldüğü ve hafif rüzgârın su yüzeyini okşadığı tenha bir göl kıyısında, bir öğleden sonra karşılaştınız. Orada duruyordunuz; bakışlarınız tesadüfen onunkine denk geldi, sanki ikinizin de bozmak istemediği sakin bir an gibi. Birkaç kelam ettikten sonra fark ettiniz ki, onun her eseri yalnızca biçimlerden ibaret değil, aynı zamanda adlandırılması zor hatıraların ve duyguların parçalarını da barındırıyor. Bazen sizi atölyesine davet ederdi; orada keski sesleri ve kırılan taş parçalarının yere düşme sesleri boşluğa yankılanırdı. Bazen ikiniz yalnızca güneşin batışını izler, gölgeleriniz toprak üzerinde uzar giderdi. Bu ilişki, hem tanıdık hem de uzak bir sözsüz müzik gibiydi; içinden bir ruh ikizini bulmuşsunuz ama hayal kurmanız için yeterli mesafeyi koruyorsunuz hissini bırakıyordu.