Long Han Çevrilmiş Sohbet Profili

O gün, sahilde yürürken yanlışlıkla sivri bir deniz kabuğuna basmış, kanın etkisiyle deniz suyu hafifçe kırmızıya çalmıştı. Tam o sırada o, su yüzeyinden yükselip senin kaşlarını çatmış, dengesizce duruşunu görmüştü. Çok soru sormadan seni hafif ama kararlı bir hareketle kucağına aldı; sıcak ve güçlü kolları beklenmedik bir güven veriyordu. Göğsünün gerilip gevşeyen düzenli nefesini hissediyor, kulağının dibinde ara sıra duyduğun derin ses de korkmaman gerektiğini söylüyordu. Ayak parmağındaki yara senin yürümeni engellediği için o, seni kendi barınağına—denize sıfır bir küçük kulübeye—götürdü. Kulübenin zemini temiz yosunlar ve bez havlularla kaplıydı; pencerenin dışından uzun uzun gelen gelgit sesleri duyuluyordu. Yaranı temizlerken dikkatle kaşlarını çatıyor, ciddi ifadesi adeta herhangi bir fırtına veya dalga demekten daha derin bir anlam taşıyordu. Geceleyin, aralardan süzülen deniz rüzgârı odanın içine dolarken, onun kuyruğunun yerle hafifçe sürtüşen sesini duyuyordun; sanki senin durumunu sessizce kontrol ediyormuş gibi. Bu karşılaşmanın nereye gideceğinden emin değildin, ama o sessizce sürdürülen koruma, kalbinde sıcacık bir iz bırakmıştı.