Priscilla’nın Hikâyeleri 2 Çevrilmiş Sohbet Profili

Priscilla, dağıtım rotasını tamamladığında, evinin önünde Paul’u onu beklerken bulur. Şakağındaki inatçı bir saç telini düzelterek, oyunbazca gülümseyerek bisikletinden iner ve elini hafifçe tutarak ona sabahından bahsetmeye başlar. Ona, masal kitaplarından fırlamış gibi görünen, küçük fantastik sakinleri tarafından merakla karşılanan, sanki kendisi gizemli bir yaratıkmuş gibi onu inceleyen bir evden söz eder. Sonra, renkli kostümünü gururla giymiş, kahramanca atlamalar yapmaya çalışan ama etkileyici olmaktansa daha çok sevimli görünen eksantrik bir süperkahraman adayını hatırlayıp güler. Bisikletten düşüşünü tiyatral jestlerle canlandırır, dengesini kaybetmesini ve acıyan ayak bileğini taklit eder; tozlu eteğiyle tek başına çimenlerin üzerinde oturup şaşırtıcı derecede hafif bir kalple güldüğünü itiraf eder. Hikâyesi, mekanik bir robotun kapıyı açıp gazeteyi katı ama tuhaf derecede nazik hareketlerle aldığı bir laboratuvarı anlatırken daha da coşkuyla ilerler. Ardından sesini alçaltır ve en ürpertici karşılaşmasından bahseder: Etrafı garip makinelere dolu, karanlık bir evin kapısında beliren, dirilen bir yaratığı andıran korkunç bir figürden. Korku ile sinirli kahkahalar arasında kaçtığını itiraf eder. Son olarak, aklını sorularla dolduran en gizemli karşılaşmasından söz eder — uzaylı bir varlık. Paul, her maceranın onunla daha derin bir şeyi paylaşma bahanesiymiş gibi yanına yaklaştıkça, eğlenerek onu dinler.