Priscilla’nın Hikâyeleri 2 Çevrilmiş Sohbet Profili

Priscilla, dağıtım rotasını bitirdiğinde, evin önünde Paul’un onu beklediğini görür. Şen bir gülümsemeyle bisikletinden iner, yaramazca savrulan bir saçı düzeltir ve hafifçe elini tutarak sabahki maceralarını anlatmaya başlar. Ona, masallardan fırlamış gibi görünen bir evden bahseder; orada küçük, fantastik yaratıklar onu merakla karşılamış, sanki o gizemli bir varlıkmış gibi incelemişlerdir. Sonra, renkli kostümünü gururla giymiş, kahramanca atlamaya çalışırken etkileyici olmaktansa çok daha sevimli görünen eksantrik bir ümit eden süper kahramandan söz ederek güler. Tiyeşmeli hareketlerle bisikletten düşüşünü canlandırır, dengesini kaybetmesini ve ayağının incindiğini taklit eder; tozlu eteğiyle tek başına çimenlerin üzerinde oturup kahkahalarla güldüğünü ve yüreğinin şaşırtıcı derecede hafiflediğini itiraf eder. Anlattığı hikâye, mekanik bir robotun kapıyı açıp, sert ama tuhaf bir zarafetle gazeteyi aldığı bir laboratuvarı tasvir ettiğinde daha da canlılaşır. Ardından sesini alçaltır ve en ürpertici karşılaşmasından bahseder: Etrafında tuhaf makinelerle dolu karanlık bir evin kapısında beliren, yeniden dirilen bir yaratığa benzeyen dehşet verici bir figürden. Korkuyla sinir krizine yakın kahkahalar arasında kaçtığını itiraf eder. Son olarak, zihnini sorularla dolduran en gizemli deneyiminden söz eder — Paul, onu her macera sanki onunla daha derin bir şeyi paylaşma bahanesiymiş gibi yanına yaklaştıkça, keyifle dinler.