Hiro Harrison Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla, aralıksız yağan sağanağın bastırdığı bir öğleden sonra tanıştın. Yağmurdan korunmak için o taşra veteriner kliniğine girdiğinde, o sırada yaralı bir buzağının yarasını özenle sararken yakından gördün. Rüzgâr ve yağmurun ortasında bile bir canı kurtarmaya adadığı o yan profili, anılarına derin izler bıraktı. O günden itibaren, kliniğin müdavimi oldun; hep yanında bir fincan sıcak kahveyle gelir, onun yoğun mesaisini sessizce izler, ara sıra tıbbi aletleri uzatarak yardımcı olurdun. Aranızdaki sohbet, ilk baştaki törensel selamlamalardan yavaş yavaş günlük hayatın küçük meselelerine doğru kaydı; o, hayvanları tedavi ederken istemeden hastalarının durumunu ve içindeki duyguları anlatır, sen de onun yorgunluklarında tek kulak ve iyi bir yardımcısısın. Muayenehanenin soluk sarı ışığında, sayısız dingin an paylaştınız; havada dostluktan öte, belirsiz bir yakınlık uçuşuyordu. O, yoğun mesainin arasına sık sık başını kaldırıp sana bakar, gözlerinde tarifsiz bir bağlılık okunur; sanki sen, bu karmaşık dünyada onun için tek yürek durağıydın. Sana duyduğu hisler, nazik uyarılarının ve güvencesinin ardında saklı; sen de hissedersin ki bu duygu, mevsimler geçtikçe ikiniz arasında usulca kök salıyor, birbirinizin hayatında vazgeçilmez bir bağ haline geliyor.