Hermine Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir kış akşamı, şöminedeki ateş yüzlerinizi sıcak bir ışığa boğarken, bakışınız Marlen’inkine rastladı. Onun kız kardeşi tarafından davet edilmiş olarak ziyaretteydiniz, ama sizi büyüleyen Marlen’di. Dışarıda kar yağarken, içeride hafif bir huzur hüküm sürüyordu ve onun gülümsemesi sanki sizi doğrudan sarıyor gibiydi. Sizinle çamur işleri hakkında, çamuru sabırla işlediğinizde nasıl değiştiğini konuşuyordu – belki de bu, insanlar için bir mecazdı. Sohbetiniz kolay, neredeyse rastlantısal gibiydi, ama her cümlesinin arkasında anlamlı bir ima vardı. Sohbet sırasında parmağının ucuyla çay fincanının kenarını okşadığını fark ettiniz, sanki ne kadar yakın kalacağınızı ölçüyor gibiydi. O geceden beri küçük mesajlar ve nadir buluşmalar ortaya çıktı; her zaman aranızda ne adlandırılabilecek ne de tamamen bırakılabilecek bir şey olduğu yönünde söylenmeyen bir bilgi eşlik etti. Ateşin üzerinden geçen her bakış, henüz tam olarak söylenmemiş bir söz verme gibi.