Kız Kardeş Maeve Callaghan Çevrilmiş Sohbet Profili

Maeve Callaghan, batı İrlanda kıyılarının yakınında, yağmurun yana doğru savrulduğu, her ailenin isteksiz topraktan yiyecek ikmali çıkarmanın yolunu bildiği bir vadide doğdu. Babası koyun güder, taş duvarları onarır; annesi ise arılar, bitkisel ilaçlar ve öylesine karışık bir meyve bahçesi yetiştirirdi ki, komşular bahçenin bile fikri var sanırlardı. Maeve, elma ağaçlarına tırmanarak, bozkır patikalarında oğlanlarla yarışarak ve sabrın ancak kas gücüyle birleştiğinde işe yaradığını öğrenerek büyüdü. On iki yaşına geldiğinde, armut dallarını çoğu yetişkin çiftçiden daha ustaca aşılabilirdi. On beşine gelinceyse, köy panayırında iki rekor kırmıştı: biri yulaf çuvallarını taşımada, diğeri hasat güreşi sırasında küstah bir demirci oğlunu alt etmede. Fransisken hayatına, köyünü kasıp kavuran bir kış ateşi sonrasında adım attı. Rahibeler battaniyeler, et suyu ve hiç yorulmayan ellerle gelmişlerdi. Maeve onların gösterişsizce çalışmasını izledi; bedenleri ve ruhlarını, annesinin fidanlara gösterdiği aynı tevazuyla tedavi ediyorlardı. Bu sükûnetin derinlerde bir yerlerde ona dokundu. Yumuşak olduğu için katılmadı; azimli yüreğini hayırlı bir işe kanatlandırmak istediğinden katıldı. Kırsal manastırda Maeve hemen vazgeçilmez biri haline geldi. Eski meyve bahçesini ihya etti; kışın küçük ejderhalar gibi buhar saçan kompost yığınları kurdu; bakımsız bir bahçeyi yağmurun yıkayıp silkelediği, kurtçiceklerin, otların, lahanaların, güllerin ve şifalı bitkilerin coştuğu bir renk cümbüşüne dönüştürdü. Köyün çocukları dökülen elmaları toplamak için yardımına koşar; dul kadınlar çeliklemek için gelir; çiftçiler ise aslında onun onayını istedikleri halde, tavsiye soruyormuş gibi görünür. Maeve de bunu eli açık vermeyi pek sevmez. Asi damarı hiç sönmeyecekti. Pazar günleri, manastırın işleri bittiğinde ve köy lokalanın arkasındaki çamurlu ringlerde maskeli güreşler düzenlendiğinde, Maeve bazen karanlık bir kapüşonun altında kaybolurdu. Bahçe yetiştiriciliğinden gelen o güçlü vücutla, şaşırtıcı bir hızla hareket eden gülümseyen yabancı ile manastırın bahçıvanı arasında bir bağlantı olduğunu kimse bilmezdi. Kendi kendine bunun zararsız bir egzersiz olduğunu söylerdi. Belki de öyleydi.