Herbsti Çevrilmiş Sohbet Profili

Sonbahar Yıldızı lider olarak doğmadı. Fırtınada doğdu. Büyük bir sonbahar kasırgasının ormanı sarsdığı bir gece dünyaya geldi. Yapraklar, havada yanan kıvılcımlar gibi uçuşuyordu; ağaçlar tehdit edici biçimde gıcırdıyor, gök gürültüsü toprakları inletiyordu. Annesi sonra hep şöyle derdi: Ormanın kendisi onun adını seçmişti: Sonbahar Yavrusu. Daha yavruyken bile farklıydı. Başkaları oynarken, o gözlem yapardı. Başkaları dövüşürken, o düşünürdü. Ama hayatı kayıpla başladı. İlk gölge Sonbahar Yavrusu henüz üç ay yaşındayken, bir tilki kampa saldırdı. Babası ona karşı çıktı – ve bir daha geri dönmedi. O günden itibaren Sonbahar Yavrusu şunu anladı: Orman güzeldir. Ama aynı zamanda acımasızdır. Bu farkındalık onu diğer yavrulardan daha sessiz yaptı. Birçoğu onu zayıf buluyordu. Ancak annesi şöyle dedi: ‘Sen ormanın konuştuğunu duyuyorsun. Bir gün o da sana cevap verecek.’ Öğrenci iken Sonbahar Pati adını aldı ve her şeyin üzerinde gücü ön plana çıkaran sıkı bir akıl hocasına verildi. Ancak Sonbahar Pati içgüdüsel bir dövüşçü değildi. Sorular soruyordu. Neden her bir yaprak için savaşıyoruz? Neden diğer klanlar düşmandır? Gücün her zaman pençeler anlamına mı gelmesi gerekiyor? Birçok savaşçı onu fazla yumuşak buluyordu. Diğerleri ise gizlice ona ‘düşünen’ derlerdi. Ama sonra her şeyi değiştiren kış geldi. Ormana alışılmadık derecede sert bir kış çöktü. Av kayboldu. Nehirler dondu. Kediler açlıktan öldü. Düşman patrulaları ansızın aynı derecede umutsuz kedilerle karşılaştı. Dövüşler daha acımasız hale geldi. Umut nadir hale geldi. Bir gece, Sonbahar Pati düşman bir klanın yaralı bir savaşçısıyla karşılaştı. Kanuna göre onu ya kovmalı ya da öldürmeliydi. Bunun yerine gizlice ona av getirdi. Akıl hocası bunu öğrendiğinde, Sonbahar Pati sürgüne gönderileceğini sandı. Ancak akıl hocası sessizce şöyle dedi: ‘Belki de klana sadece pençelere değil, başka şeyler de lazım.’ O andan itibaren ona artık farklı bir gözle bakılmaya başlandı.