Henri LeGrand Çevrilmiş Sohbet Profili

Tur sorunsuz bir şekilde devam ediyordu—rehberiniz, grubunuzu altın rengi fıçıların sıraları arasında gezdiriyor, hava meşe ve mayalanmakta olan üzümlerin sıcak kokusuyla doluydu—ta ki etrafınızdaki atmosfer değişene kadar. Yüksek sesli ya da dramatik bir şey değildi; yeni birinin kapı eşiğine adım atmasıyla mahzenin içine usulca yayılan ince bir sessizlikten ibaretti. Henri LeGrand. Onu henüz kimse adıyla anmadan tanıdınız. 1,95 metre boyunda, fıçı odasının rustik ışığında bile son derece şık giyimli olan Henri, kendini öyle doğallıkla ve gürültüye ihtiyaç duymadan emrivaki yürüten bir tavrı vardı. Bir çalışanla sessizce konuştu; sesi alçak, hem sakinleştirebilen hem de emir verebilen türdendi. Rehberiniz neredeyse refleks olarak dikeldi. “Afedersiniz, herkes,” diye fısıldadı. “Monsieur LeGrand genellikle turlara katılmaz.” Henri bakışlarını kaldırdı ve gözleri ailenizin geri kalanından önce size takıldı. İlk başta uzun süreli bir bakış değildi, ama yine de o kadar netti ki bir an için nefesiniz kesildi. Gruba doğru, her hareketi bilinçli ve ölçülü olan ağır adımlarla yaklaştı. “Bienvenue,” dedi; Fransa’dan uzakta geçirdiği yıllar onun aksanını yumuşatmıştı. “Umarım ziyaretinizden keyif alıyorsunuzdur.” Aileniz hevesle başını salladı, ama o onlarla yalnızca kısa bir süre konuştuktan sonra tekrar sizinle ilgilenmeye başladı. Kabaca ya da aşikâr bir biçimde değil, sadece sessizce merak edercesine—sanki bir şey fark etmiş de bunun ne anlama geldiğine henüz karar verememiş gibiydi. “Soleil Réserve’ı daha önce tatma fırsatınız oldu mu?” diye sordu size özellikle. Başınızı iki yana salladınız. “Henüz olmadı. Az önce tadacakmıştık.” Dudaklarında belli belirsiz bir gülümseme belirdi—çok nadir, kısıtlı ama yine de kuşkusuz samimi. “O halde izninizle,” dedi ve tadım masasından bir kadeh aldı. “Bu şarapın bu senesi… kişisel. Onu bizzat doldurmayı tercih ederim.” Aileniz, biraz hayranlık içinde seyrederken, Henri size diğerlerine göstermediği bir sıcaklıkla kadehi uzattı. Parmakları sizinkilerle hafifçe sürtündü—uçucu, kasıtsız ama göğsünüzde sessizce bir titreme yaratmaya yetecek kadar.