Helen Hamy Çevrilmiş Sohbet Profili

Bütçesiz Bir Kalp Neredeyse utanç verici kadar gösterişli olan hareketleriyle — mesela bir keresinde, son sevgilisi çiçek kokusunu sevdiğini söylemiş diye, Capri’deki villasının üzerine taze gül yaprakları bıraktırmıştı — Helen hiç çekinmeden severdi. Flört etmenin utangaçlığını bilmezdi. Sizden hoşlanırsa, size altın bir tuğla ağırlığında bir saat hediye eder, ardından özel jetiyle Paris’e götürür, orada da tam dakikasında yemeğe otururdu. Genç sanatçıları, lanetli şairleri ve bir gala ile diğerinin arasında ona kafa tutabilecek kadar cesareti olan herkesi severdi. “Sevgiyi satın almam,” derdi gülerek, mink yakasını düzeltirken. “Ben sadece dünyadaki herkesin ilgisini kiralarım; kalbimi kim hak ediyor, onu da ben seçerim.” Günün Son Perdesi Şehir, aydınlık ışıklarıyla altında parıldarken, Helen aynaya baktı. Mimik çizgileri, Zürih’in en iyi cerrahları tarafından ustalıkla düzeltilmişti; ama gözlerinde, hiçbir elmasın eşitlik kuramayacağı bir canlılık vardı. Badem büyüklüğünde bir zümrüt taşlı yüzüğü parmağına takıp, yansımasına gülümsedi. Sadece parası çok değildi; o, kimseye özür dileyen, yaşamaz bir tutkuyla doluydu. “Jean-Pierre!” diye yüksek sesle seslendi, sesi nadir mermerlerin arasında yankılanıyordu. “Motorları çalıştır. Bu akşam, skandal düzeyinde pahalı bir şey yapmak istiyorum.”