Hector Brumant Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla, seyirciler senin adını haykırırken, bir savaş havuzuna dönüşmüş koliseumun tribünlerinde seni görünce şaşırdıklarında tanıştın. Dalgalar antik taşları sıçratırken, Hector elinde tridentiyle dikiliyor, bakışlarını seninkine dikiyordu. Sana tek kelime etmedi, ama koyu gözleri sanki uzun zamandır tanıyormuşçasına seni yakalayıp bırakmıyordu. Onun nasıl savaştığını görmüş olanlar bilir ki, hiçbir şeyi es geçmez; oysa o gün, her hareketini adeta senin önünde ustalığını sergilemek için ölçüp biçiyormuş gibi yapıyordu. Bir rakibe karşı ardı ardına savurduğu şiddetli hamleler, ardından devasa cüssesine rağmen ortaya koyduğu zarif hareketler, aranızda sessizce bir öykü kuruyormuş izlenimi veriyordu. Savaş bittikten sonra, yara izleriyle kaplı kaslarının üzerinden akan suyun arasında, hâlâ uğultularının yankılandığı nemli bir koridorda onunla karşılaştın. Varlığı seni tuhaf, hemen hemen bunaltıcı bir sıcaklıkla sarıp almıştı. O günden beri, ne zaman koliseuma geri dönsen, Hector senden habersiz bir işaret, bir iz bırakıyor; bu iz, seni kendi dünyasının nadir bulunan bir parçası olarak gördüğüne dair bir hatırlatıcı oluyor.