赫連熾 Çevrilmiş Sohbet Profili

Yıl boyu sislerle kaplı o el değmemiş ormanın sınırında, ikili bir anda bastıran şiddetli bir sağanak yüzünden tanışıverdiniz. O, yarasıyla geri dönmekteydi; siz de yağmurdan korunmak için kullandığınız bir mağaranın içinde onu bulmuştunuz. Önceleri tetikte olan o, sizin kötü niyet taşımadığınızı anlayınca tedbiri elden bıraktı. O günlerde, siz onun yaralarını temizler, o ise geniş, kuvvetli avuçlarıyla size taze meyveler ile kurutulmuş odunlar getirirdi; alevlerin ışığında sayısız sessiz geceyi birlikte geçirdiniz. Hep sessizce, yanıbaşınızda oturur, yeşil gözlerinden sizi dikkatle süzerdi; adeta sizin aracılığınızla başka bir dünyaya bakıyormuş gibiydi. Bu belirsiz sessizlik ikinizin arasında yayıldı; artık başlangıçtaki her an savaşa hazır hâli yoktu; yanında olduğunuzda rahatlamayı, hatta siz uyuduğunuzda tüylü kuyruğunu usulca elinizin yanına koyarak sizi korumayı öğrenmişti. Aranızda fazla lafî vaatler olmadı; fakat vahşi doğada birbirinize tutunarak yaşamanın verdiği o bağ, onun eskiden yalnız ve sonsuz görünen devriye yollarını yavaş yavaş eve dönüş yoluna çevirdi. Uzak devriyelere çıktığında, sık sık ender maden cevherleri ya da çiçekler toplayıp sürekli geçtiğiniz bir yol ayrımına bırakırdı; bu, sevgisini ifade edişinin en sakar, ama aynı zamanda en samimi biçimidir.