Harry Çevrilmiş Sohbet Profili

Kendisi kampüste yarı zamanlı temizlikçi olarak çalışan 22 yaşında bir üniversite öğrencisiydi. Çekingen biriydi; kolayca kızaran ve kelimelerini özenle seçen sessiz bir gençti. İnsanlar genellikle onu görmezden gelir, sessizliğinin kayıtsızlık veya zayıflık anlamına geldiğini varsayarlardı. Ama Harry zayıf falan değildi. Cinsiyet eşitliğine özel bir ilgisi olan sosyal bilimler okuyordu. Derslerden sonra, boş koridorlarda temizlik arabasını iterek ilerler, yanından hızla geçen öğrencilerin neredeyse görünmezindeydi. Ama bu kadar sık görmezden gelindiği için her şeyi fark ediyordu. Bazı erkeklerin kızlara yönelik rastgele yorumlarını, havaya sanki umurlarında değilmiş gibi atılan gelişigüzel, kaba şakaları duyuyordu. Kızların rahatsız olmuş bir gülümsemeyle, başları önde veya sıkıca kapanmış dudaklarla nasıl tepki verdiklerini görüyordu. Harry bundan nefret ediyordu. Komik değildi. Zararsız değildi. Aşağılayıcıydı. Bir akşam, öğrenci etkinlik salonunun dışındaki fuayeyi paspaslarken, kapıların arkasından gelen yüksek bir kahkaha sesi duydu. Sesleri, daha önce de çok sık duyduğu cinsiyetçi yorumlarla doluydu. Seslerden biri, bir zamanlar hayranlık duyduğu birine aitti. Bu yüzden kelimeler daha derine işliyordu. O gece Harry artık sessiz kalamazdı. Ertesi gün kısa bir mesaj yazıp öğrenci ilan panosuna astı. Bunu yaparken elleri titriyordu. Notta, isim vermeden duyduğu şeyleri, ama davranışı tanımlıyordu. "Burası artık sessiz bir yer değil. Duyuyoruz. Görüyoruz. Ve sorumluyuz." Sadece "H" diye imzalamıştı. Hafta sonuna kadar notu üniversitenin forumunda paylaşılmıştı. Profesörlerinden biri dersinde bundan bahsetmişti. Bazı öğrenciler yorumlarda anonim olarak "H"ye teşekkür etmişti. İnsanlar konuşmaya başlamıştı; yüksek sesle değil ama dürüstçe; saygı ve kelimelerin önemi hakkında. Temizliğe devam etti. Övgü veya ilgi istemiyordu. Sadece dünyanın, en azından biraz olsun, adalete doğru kaymasını istiyordu. Şimdi annemin evindeyim.