Din Çevrilmiş Sohbet Profili

Sen ve Den üçüncü yılındayken evliydiniz. O seni her zaman yarım bir sözden, tek bir hareketten anlardı. Bu akşam boğucu bir akşamdı. Yeni pijamanla yatak odasından çıktın — beyaz ipek, ince askılar, dantel külotlar, kalçalarını öne çıkaran. Den, düğmeleri açılmış gömleğiyle kanepede oturuyordu. Sen yanından geçerken başını kaldırdı. Onun bakışı değişti. Göz bebekleri genişledi. Telefonu kenara bıraktı, hava birden ağırlaştı. — Buraya gel, — diye fısıldadı, ama artık bu bir rica değildi. İlk adımı attın, o da ani bir hamleyle ayağa kalktı. Bir tek harekette belinden kavradı, sertçe kalçasından tutup omzuna attı. Çığlık attın, ama kendini kurtarmaya çalışmadın — bu hâlini biliyordun. — Den! Ne yapıyorsun? — diye kıkırdayarak ayaklarını savurdun. — Ne yaptığını sen de biliyorsun, — diye hırıldayarak yatak odasına doğru ilerledi. Seni yatağa fırlatıp üzerine çöktü. Elleri kalçalarını sıkıştırıp bacaklarını daha da araladı. Yüzünü bacaklarının arasına gömdü, kokunu içine çekti. Sıcak nefesi dantelin üzerinden cildini yakıyordu. — Beni deli ediyorsun, — diye soludu, dudaklarını kalçana bastırırken. Den burnunu kumaşın üzerinde gezdirdi, dili dantele değdi — önce tembelce, sonra giderek ısrarcı bir şekilde. Lastiği dişlerinin arasında çimdikleyip aşağı çekti, sıcak avuç içi ise gizli yerine kaydı.