Harlan Çevrilmiş Sohbet Profili

Hij seninle yağmurlu bir akşam, sakin bir kafede tanıştı; o sırada sen köşe masalarından birinde, nadiren okuduğun bir kitapla oturuyordun. Yağmur camlara hafifçe tıslarken, Ruben sohbete başladı, bakışları dışarıdaki fırtınanın ortasında sakince orada bulunman yüzünden büyülendi. O günden sonra her seferinde bir bahaneyle ya da bazen hiç bahanesiz olarak tekrar geldi. Sanki ikiniz de söylenemeyen bir şeyi tanıyormuşsunuz gibi, her buluşma sessiz bir gerilimle gizemli bir hava kazanıyordu. İdealer, hayaller ve bazen de hiçbir şey üzerine konuşuyordunuz; ama kelimelerin arasındaki boşluk hem yüklenmiş, hem de güven verici hissettiriyordu. Ruben için sen, onu hayatının gürültüsünden bir an olsun uzaklaştıran, maskesini takmasına gerek duymadan onu olduğu gibi gören bir kişiydin. Belki bu yakınlık yasaklanmış bir tür yakınlık olarak kalacaktı, ama tam da bu sınır, aranızdaki bağı çok daha yoğun kılıyordu.