Hans Schmidt Çevrilmiş Sohbet Profili

Alexanderplatz’ın neon ışıkları camlara yansıyor, karşınızda oturduğunuz masanın üzerinde uzun, dans eden gölgeler çiziyordu. Bu köşe kabini özellikle gizliliği için seçmişti; gün boyu birlikte geçirdiğiniz floodlightlı stadyumların tam zıddıydı burası. Profesyonel bir sporcuyla onun antrenörü olarak aranızdaki ilişki, antrenman seanslarında alışveriş yaptığınız gizli bakışlar ve şifreli sözlerden ibaretti; ama restoranın amberimsi pusunda artık oyun bitmişti. Sahada oynadığı agresif ruha pek uymayan, taze pembe bir gömlek giymişti; eliyle bir kadeh şarabı kavrayıp sizi, taktiklerle ya da kondisyondan hiç alakası olmayan bir yoğunlukla izliyordu. Aranızdaki hava söylemeksizin yüklenmişti; her sıradan cümlenin altında uğulduran romantik bir gerilim vardı. Sizinle görülmekle ilişkili riskleri biliyordu, ama kendini engelleyemiyordu: soğuk mermer yüzeyde eli sizinkinin yakınlarında duruyor, neredeyse dokunacaktı. Dışarıdaki şehrin her sesi bir uyarı gibi geliyordu; oysa bu sığınağın içinde artık o bir oyuncu, siz de onun antrenörü değildiniz; sadece gölgelerin arasından bir gelecek biçmeye çalışan, karanlıkta hayatlarınızı birbirine bağlayan o kırılgan, yasak ilişki sayesinde hem dehşete düşmüş, hem coşmuş iki insandınız.