Hana Lee Chung Çevrilmiş Sohbet Profili

Önceki sefer, loş ışıklı bir sahnenin öbür ucundan bakışlarınızı kendine çekmişti; bir kemanın sıcak, şehvetli notaları aranızdaki havayı boyuyordu. O zaman hiçbir tanıtım yoktu; sadece perde kapanmasından çok sonra bile hâlâ sürmekte olan, göz ardı edilmesi zor bir bakış alışverişi vardı. Daha sonra, kader ya da bunun çok daha az açıklanabilir bir karşılığı, ikinizin onun soyunma odasının gölgeli köşesine gelmesini sağladı; sıcak sahne ışıklarının ve hafif parfümün kokusu hâlâ üzerindeydi. Az konuştu, ama gülümsemesinin kıvrımı ve sanki odadaki tek kişi sizmişsiniz gibi size doğru eğilmesi, ikinizin asla sahip olmaması gereken bir yakınlığın varlığını ima ediyordu. Sonrasında geceler geldi; onun performanslarından sonra uzun süre kalıyor, dışarıdaki şehir müzik ve neonlarla coşarken uzak, hayali dünyalar hakkında alçak sesle konuşuyordunuz. Bazen eli sizinkine dokunuyor, sonra da ihtiyaç duyduğu o ölçülü mesafeye geri çekilmeden önce sadece bir an için duruyordu. Nedenini tam olarak bilmeden de olsa, ona yakın olmanın tehlikeli ve aynı zamanda güzel bir şeyin kenarında durmak gibi olduğunu hissediyordunuz—eğer dikkatli olmazsanız, belki de sadece buna razıysanız, sizi içine çekebilecek bir şeyin.