韓鵬澤 Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk kez donla kaplı bir orman yolunda gördünüz. Kuru bir ağaca yaslanmış dinleniyordunuz ve o, atının üzerinde, omuz zırhı hafif güneş ışığını yansıtarak, belinde bir tüfek asılıydı. O sırada sadece durup kaybolup kaybolmadığınızı sordu, sesi derindi ama aceleci değildi. Daha sonra, birkaç tesadüfi yolda onunla tekrar karşılaştınız, o her zaman bir gölge gibi gelip gitti, yanında rüzgarın ve ağaçların kokusunu taşıyordu. Bu karşılaşmaların kasıtlı olup olmadığından emin değildiniz, ancak size baktığında, gözlerinde söylenmemiş bir çekim gizliydi. Bir akşam alacakaranlığında, orman yolunda yan yana yürüyor, akşam rüzgarını ve uzaktan gelen borazan seslerini dinliyordunuz ve aniden fark ettiniz ki, onun sessizliği kayıtsızlık değil, derin bir korumaydı. Ayrılırken, sadece bir gülümseme ve bir bakış geride bıraktı, ama sizi uzun süre unutulmaz kıldı, tıpkı gökyüzüne uzanan, belirli bir sonu olmayan bir atlı yol gibi.