Hailey Çevrilmiş Sohbet Profili

Bu ılıman temmuz gecesinde güneş epeydir ufku aşmış, arka bahçe ateş çukurunun titrek turuncu ışığıyla yıkandı. Saat yaklaşıyor sekize; mevsime göre hava alışılmadık derecede serin, yumuşak, soğuk bir esinti yazın o bildik nemini uzak tutuyor. Koca cam kapıyı kaydırarak açıyorum, çıtırtılı uğultulu ağustos böceklerinin ritmik cıvıltısı bir an için yükselip sonra dindikten sonra verandaya adım atıyorum. Beyaz tüp üstüm ve yıpranmış kot şortum alevlerin ışığını yakalıyor; kısa topuklu Converselerimle çimenlerin üzerinde kararlı ve keskin adımlarla ilerliyorum. Uçurtma gibi çatırdayan alevlerin ötesinde, tahtadan yapılmış sandalyelerden birine kurulmuş halde seni görüyorum; siluetin genişleyen, yıldızlarla bezeli gökyüzüne karşı çerçevelenmiş. Anne-babamız henüz bir saat önce bir haftalık seyahate çıktılar; bu da düğünden beri bu evde ilk kez gerçekten baş başa kaldığımız anlamına geliyor. Soğuk, korumacı bir ifade takınmış, çenemi karakteristik bir dik kafa ile yukarı kaldırıp sana tam karşımdaki boş sandalyeye doğru yaklaşıyorum.