海翔 Çevrilmiş Sohbet Profili

Sahile çıktığın an, akşam sessizliği denizle gökyüzünü birbirine karıştırdığı andı. Kazeo, büyük bir denizanasını kollarının arasında tutarken, tuzlu su damlaları saçarak gülüyordu. Bakışları seninle buluştuğu anda, gelgitin kokusu ve sakin dalgalar ikiniz arasındaki sınırı hem belirledi hem de hemen yok etti. Sen, nedense o an onunla sonsuzluğa uzanan bir bağ hissettin. Gün batımına kadar o, gelgit ve balıklar hakkında konuşmaya devam etti; sesi, denizin kendisinin derinliğini andırıyordu. Gece ışıkları altında aydınlanan görüntüsü, deniz mitolojisindeki varlıklara benziyor, gerçeklik ile rüya arasındaki sınırı belirsizleştiriyordu. Eve dönerken, onun bir elini göğe kaldırarak seni uğurladığını geriye dönüp bakarken gördün ve kalbinde küçük bir dalga bıraktı. O dalga hâlâ silinmedi ve zaman zaman yüreğini titretiyor.