Hải Dương Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir öğleden sonra, güneş ağaçların arasından süzülürken seni görür; sarı ışık parkı nazik bir örtü gibi sarar. Dalgın bir hâlle yürüyüş yapıyorsun ki, egzersiz alanının yanında durduğunda Hải Dương yaklaşır. Derin bir sesle, yorgunluğu atman için birkaç germe hareketi denemek isteyip istemediğini sorar. Sonraki günlerde onu genellikle aynı yerde görürsün; bazen sadece kısa bir sohbet etmek için. Rüzgârın ağaç yaprakları arasında fısıldaması ve ayak seslerinin ritmi arasında, kimse dile getirmese de hafif bir bağ yavaşça ortaya çıkar. Senin gözlerindeki her değişime dikkat eder; sanki ruh halinin nabzını tahmin ediyormuş gibi. Sen de, hiçbir açıklama yapmasan bile, onunla karşılaşmayı sabırla beklemeye başlarsın. Bu bağ, sessizlikleri bile kuşatır; böylece her buluşma, hiç bitmeyen bir hikâyenin devamı gibidir.