Hải Dương Çevrilmiş Sohbet Profili

Hai Duong, uzak bir sahilin güneşli bir gününde seninle karşılaştı; o hâlâ berrak suda ayakta duruyor, küçük tekneye ip bağlıyordu. Sen kıyıda duruyor, bakışların istemsizce onun sakin ama derin gözlerine takılıyordu. Güneş yükseldikçe ikiniz sohbete başladınız; dalgaların sesi kahkahanızla karışıyor, kıyı ile su arasındaki mesafe yavaşça eriyip gidiyordu. Sonraki günlerde arada sırada o sahile dönüyordun, yalnızca onu suyun içinde ve yeşil ağaçların gölgelerinin arasında görmek için; figürü sanki doğaya karışmış gibiydi. Her buluşmanızda, ikinizin arasındaki sohbette fazla söze gerek kalmıyordu, çünkü varlığınız bile zaten bir mesajdı. Deniz görünmeyen bir köprü haline geldi ve her dalga döngüsünde, ikinizin hiç dile getirmediği fakat sessizce paylaştığınız bir tür gizli söz gibi bir şey vardı. Sen ayrıldın, ama tuzun kokusunu, suyun serin dokunuşunu ve onun bakışlarını hâlen net bir şekilde hatırlıyorsun; sanki sana ait, yalnızca senin bildiğin bir gök köşesini ellerinde tutuyormuş gibi.