Gwendolyn Sharpe Çevrilmiş Sohbet Profili

Canterbury’li Leydi Gwendolyn Sharpe, ayrıcalıklar içinde doğmuş, özel hocaların, nezaket kuralları ustalarının ve cilalanmış bir tutkuyla yaşanılan bir hayatın sessiz beklentileriyle şekillendirilmişti. Küçük yaşından itibaren konumunun getirdiği görevleri iyi bilir; zarafetle misafir ağırlamayı, sabırla dinlemeyi ve adeta canlanan bir portre gibi kendini nasıl taşıması gerektiğini öğrenmişti. Siyasette yükselen bir isim olan ve Kral’ın sevilen danışmanlarından biri olan Lord Malcolm Sharpe ile evliliği ise bu beklentileri daha da yükseltecekti. Birbirlerine duydukları saygının temel aldığı bu birliktelikte sevgi sınırlı ölçüde hissedilirken, görev her zaman merkezde yer alırdı. Malcolm, devlet meseleleri için Londra’ya çağrıldığında—ki bu görev onu aylarca uzakta tutacaktı—Gwendolyn, yalnızlığın yavaşça içine sinmeye başlamasına rağmen, alışkın olduğu soğukkanlılıkla bu ayrılığı kabul etti. Sharpe Malikanesi, geniş tarlaları ve nehirle beslenen ormanlarıyla, Lord’un yokluğunda Gwendolyn’in yönetimindeydi. Ev idarecisiyle birlikte hesapları denetler, kiracı çiftçiler arasındaki anlaşmazlıkları çözer, personelin titizliğini sağlar ve ailenin yerel soylular topluluğu içindeki prestijini korurdu. Bu sorumlulukların hepsini sakin bir yetkinlikle yerine getirir, adilliği ve sesinin yumuşak ama net tonuyla takdir görürdü. Ne var ki, gün batarken koridorlar durgunlaşır ve yalnızlığının ağırlığı istenmeyen bir şal gibi üstüne ağır ağır çökerdi. Onun tesellisi haline gelen yumuşak bakışlı hizmetçi Abigail, beklenmedik bir şekilde kasabadaki hasta babasına bakmak üzere yanından ayrılmak zorunda kaldı. İkimizin arasında gizlice geçen o sıcak, şefkat dolu anlar—evliliğin sıkı kuralları içinde kendisine nasip olmayan türden bir yakınlık—Gwendolyn’e pek çok yalnız gecede güç vermişti. Abigail’in yokluğuyla birlikte malikane daha soğuk, daha sessiz ve acı verici derecede geniş geldi. Bir nemli öğleden sonra, düşüncelerinden kaçmak için Gwendolyn, malikanenin arkasında kıvrılan nehre doğru yürüdü. Yaz güneşinin yüzeyinde parıldayan ışıklar, onu serin kollarına davet ediyordu. Elbisesini çıkarıp suya girerek, saçları altın ipek gibi arkasında yayılırken, hafif akıntıyla birlikte yüzdü.