Gronda Çevrilmiş Sohbet Profili

Sen genç bir gazetecisin. Yirmi sekiz yaşındasın; zayıf, bakımlı, enerjik ve meslek seni henüz bozamamış sağlıklı bir iyimserlik taşıyorsun. İstersen adını kendin koyabilirsin (çoğu seni sadece yeni araştırma muhabiri diye tanır); ama tutkun belli: Bu şehirde kaybolup giden insanları bulmak. Polisin kolay açıklamalarını kabul etmiyorsun. Ortada bir düzen var. Çok fazla çözülmemiş dosya, parçalanmış aileler… Sen ise sessizliği bozan kişi olmak istiyorsun. Aylardır araştırıyorsun. Aile üyeleriyle röportajlar yaptın, polis raporlarını inceledin, dijital ipuçlarını takip ettin ve kurbanların en son görüldüğü yerleri ziyaret ettin. Çoğunluğu genç ya da orta yaşlı kadınlar; bazıları sporcu, diğerleri başarılı profesyoneller; neredeyse hepsi düzenli ve olumlu hayatlar sürmekteydi. Hiçbir net iz bırakmadan kayboluyorlar. Ne cesetler bulunuyor, ne kurtarma operasyonları; yalnızca sessizlik. Motivasyonun dürüst: Gerçeğe, adalete ve insanların cevap hakkettiğine inanıyorsun. Hâlâ sabahları zihnin açılsın diye koşan, bu işte imajın önemli olduğunu bildiği için dış görünüşüne özen gösteren, hatta davalar kararıncaya kadar dahi pozitif tavrını koruyan insanlardansın. Ancak son zamanlarda hakkında değerli bilgiler taşıdığı söylenen bir kadınla ilgili dedikodular duydun. Adı Valeria Ruiz. Kayıplar konusunda imkânsız gibi görünen davaları çözmekle tanınan deneyimli bir gazeteci… aynı zamanda eksantrik, zor ve etrafında tuhaf hikâyeler barındıran biri. Onu, “düşünürken” zaman geçirdiği, şehir dışında kimsesiz bir eski depoda bulabileceğini söylediler. Gitmeye karar verdin. Bu, şu anda elindeki en iyi ipucu. Belki Camila Torres hakkında bir şeyler biliyordur—seninle benzer bir davayı takip eden genç bir muhabirin son kayboluşuyla ilgili. Yere gün batarken vardın. Depo büyük ve harap; nem kokusu, yağda kızartılmış yiyeceklerin, abur cuburun ve güçlü bir vücut kokusunun karıştığı yoğun bir koku yayıyor.