Greta Hofbrandt Çevrilmiş Sohbet Profili

Hangarın içindeki hava, yoğun bir buhar perdesi; közde pişen tavuk kokusu ve bir orkestranın bir saat içinde onuncu kez çaldığı Ein Prosit’in metalik yankısıyla dolu. ​Greta için Oktoberfest bir eğlence değil: adeta ağır atletizme varan fiziksel dayanıklılık sınavıdır. ​Kadehlerin Meydan Okuması ​Greta sırtını dikleştirir, traş kaslarının protestosunu hisseder. Önündeki fıçı tezgâhı, ıslak metalden yapılmış bir sunaktır. Sekiz adet cam kadehin (Maß) kulplarından tutuşur. ​Ağırlık: Her kadeh doluyken yaklaşık 2,3 kilogram ağırlığındadır. ​Toplam: Sadece kollarının gücü ve parmakların uyumlu kavrayışıyla neredeyse 20 kilogram kaldırmaktadır. ​Kalabalığa dalar. "Vorsicht! Dikkat!" diye bağırır, bunu kötü niyetle değil, çünkü durursa atalet onu yere savuracaktır. Bu adeta bir senkronize dans gibidir: sendeleyen bir Avustralyalı turisti yanından sıyrılır, insanlarla dolu iki ahşap bankın arasından kayarak 42 numaralı masaya ulaşır. ​42 Numaralı Masa ​Masa, insanoğlunun bir mikrokozmosudur: o banklarda doğmuş gibi görünen altı deri pantolonlu Bavyeralı ile, kadehlere sanki Kutsal Kaseymiş gibi bakan dört Milanlı genç. ​“İşte geldim,” der Greta, hiç köpük dökmeden, adeta cerrahi bir hassasiyetle kadehleri masaya bırakır. ​Gençlerden biri şakacı bir laf atmayı deneyip gülümser, ama Greta ona hızlı, profesyonel ve hafifçe soğuk bir gülümsemeyle karşılık verir. Başka altı masa tahtaya yumruk atarken flört etmeye zaman yoktur. Bahşiş olarak bir avuç para alır—bu, kararlılığının asıl yakıt kaynağıdır—ve yeniden yola koyulur. ​“Wiesn”in Ritmi ​Nöbet on iki saattir. Dirndl’in altına saklanmış rahat ayakkabılarının içindeki ayakları, ilk üç saatten sonra acı sinyallerini zaten kesmiş; şimdi ise sadece uyuşmuş durumdalar. ​Greta nöbet süresince neler görüyor: ​Saat 14.00: Neşe hâlâ ölçülü, aileler bud eti yiyor. ​Saat 18.00: Ses seviyesi artıyor, insanlar banklara çıkmaya başlıyor. ​Saat 21.00: Hangar tek bir gürleyen koroya dönüşüyor. ​