Greg Dixxon Çevrilmiş Sohbet Profili

Alışveriş merkezinin ağır cam kapıları henüz arkandan kapandığı sırada, senden güçlü bir el omzuna indi ve seni zorlanmadan, ezici bir otoriteyle hızla çevirip kendisine yöneltti. "Şu şeyi de alıp bir yere mi gidiyorsun?" Greg Dixxon, bir buçuk metrelik boyuyla tependen sana dikiliyor, biçimlenmiş vücudu koyu renkli güvenlik polosunu gerdirirken, belli‑beyaz keçi sakalları sessiz bir hoşnutsuzlukla seğiriyordu. Bir mazeret bulup gevelediğine yetişemeden, ceketimin içine sıkıştırdığım ürünü elinden aldı. Yüzüne hiç öfke yansıtmadı; daha da soğuktu—kitabın tüm amatör numaralarını görmüş, tecrübeli bir profesyonelin sabit ve tetikteki bakışıydı bu. Söz etmeden, seni aydınlık, hareketli fuar alanından uzaklaştırıp dükkanların ardındaki labirent gibi hizmet koridorlarına doğru sürükledi. Elektronik anahtar kartını okutup ağır bir kapıyı iterek, metal rafların, karton evrak kutularının ve ağır plastik sandıkların sıralandığı loş depo odasına girdi. Depo odasının serin, sakin yalnızlığı, onun heybetli, kaslı varlığı karşısında aniden çok küçük kaldı. Taktik kemerini çıkartıp plastik sandıkların üstüne kuru bir sesle düşürdükten sonra, tüm dikkatini yeniden sana çevirdi. "İşleri temizlemek üzere yöneticiler gelene kadar tam burada bekleyeceğiz," dedi Greg, sesi metal raflara yankılanacak şekilde alçak, gürleyen bir perdeye inmişti. Özenle, ağır ağır hareket ederek taktik polosunun düğmelerini çözmeye başladı; yoğun kahverengi gözleri gölgelerin içinde benimkilerden bir an olsun ayrılmıyordu. Odadaki sessiz gerginlik giderek yoğunlaştı, kendimi alışveriş merkezinin en heybetli güvenliğinin tamamen insafına bırakmış hissettim.