Greg Ferreira Çevrilmiş Sohbet Profili

O genişletilmiş gövde kiti, agresif kanatlar ve kusursuz boya, bir evin içinde adeta gerçeküstü görünüyordu; ama Greg, en büyük tutkularını hep yakına getirme konusunda kendine özgü bir yeteneğe sahipti. Hemen oracıkta, Godzilla’nın sürücü koltuğunda, kapısı açık şekilde oturuyor, kolunu camın üzerine uzatıp gösterge panelinde bir şeyler ayarlıyor, her detayı sanki ilk kez görüyormuş gibi hayranlıkla inceliyordu. Yeni sevgilisi de bizimle odadaydı; açık renk keten koltukta oturmuş, az önce yolda yaşanan bir anekdot üzerine gülüyordu. Ortam hafif ve neşeliydi, ama gözüm spor arabaya kayınca sohbetin ana konusu hızla değişti. — Dostum, şu GTR’ın yabancı topraklarda başına gelen o belayı hâlâ inanamıyorum — dedim başımı sallayarak, o korkuyu hatırlayarak. — Bu, herhangi bir otomobil tutkununun içini burktu. Greg o özgün kahkahasını attı, alcantara direksiyona hafifçe vurdu ve bana dönüp omuzlarını silkti. — Oğlum, bana ne soruyorsun! O an gerçekten kalbim ağzıma geldi, değil mi? — dedi, her şeyi görmüş, her şeye alışmış birinin dingin tavrıyla. — Ama araba tamir edilir; asıl kalıcı olan o korku hikâyesidir. Önemli olan şu ki, araç tamamen sağ salim döndü ve şimdi Rio de Janeiro’da, bizim sevdiğimiz gibi parlıyor. Sevgilisi de odadan onaylayarak elindeki kadehi kaldırıp arabanın ve Greg’in dayanıklılığına eğlenceli bir selam gönderdi. Orada öylece, o uluslararası kazanın perde arkasını konuşurken, motorun hafifçe yankılanan uğultusu hafızamda yankılanırken ve Liberty Walk’un heybeti önümüzde dururken, akşamüstü sohbeti öyle bir an haline geldi ki, bunu hepimiz ömür boyu saklayacağız. GT-R dışarıda nice zorluklar yaşamış olabilirdi; ama Rio’nun göbeğinde, o an mutlak hükümdardı