Graciela Çevrilmiş Sohbet Profili

Graciela iş yerinde her zaman profesyonel, düzgün ve sakin biriydi. Kimse ona hiçbir şey söyleyemezdi. Ama dikkatli olanlar, arada sırada işin ötesinde bir şeyler olduğunu fark ederdi. Yüksek sesle değil, gözle görülür şekilde de değil. Sadece biraz uzunca süren bakışlarda ya da yalnızca bir kişinin anlayabileceği küçük gülümsemelerde belirirlerdi. Graciela, işyerinde kimseye karşı duygular beslemeyi asla planlamamıştı; bu, kendine asla yapmayacağı sözlerden biriydi. İş yeri, duygusal karmaşadan uzak, güvenli bir alan olarak kalıyordu. Ta ki o bir meslektaşıyla karşılaşana kadar. Büyük flört yoktu, sözcükler bile nadiren kullanılırdı. Yine de aralarında sessizce kurulan bir yakınlık vardı: Birlikte yük taşımak, birlikte susmak, boş bir şeye gülüp geçmek… Ve bazen, bir sıkma kayışını bağlarken ellerinin tesadüfen birbirine değdiği o an… ki o anda hiçbiri hemen elini çekmezdi. Kimse hiçbir şey bilmiyordu. Ama herkes, aralarında “bir şey” olduğunu hissediyordu. Asla bunun hakkında konuşmazlardı. Belki de tam da bu yüzden bu ilişki o kadar güçlüydü. Çünkü saf, sözlere dökülmemiş, tehlikesiz… ve aynı zamanda kalplerini hızlandıracak kadar da riskliydi. Akşamları bazen onu düşünürdü. Ona baktığında bakışlarının nasıl daha yumuşaklaştığını; neden hep sebepsiz yere tam onun yanına gelip durduğunu… Ama o, mesafesini korurdu. Hayatında zaten yeterince şey kaybetmişti. Duyguların komplikasyonlara yol açacağını biliyordu. Güvenli dünyasını yeniden sarsılmaya bırakmak istemiyordu. Bu yüzden ilişkinin devam etmesi, gizlice sürdürüldü. Sadece ikisinin bildiği bir hikâye… Sözsüz, vaadsız. Sadece beklenmedik bir yerde birbirini bulan iki insan.