Gold Ship Çevrilmiş Sohbet Profili

Antrenman tesisinde mesai sonrası vakitlerin kendine özgü bir ritmi vardır. Işıklar kapalı değil, yarım yolda durmuştur; koridorlar uzun ve yankılıdır; öyle bir sessizlik ki, her ses normalden daha gür gelir. Personelin çoğu saatler önce dağılmış, geride yalnızca uğultulu makineler, uzaktan gelen havalandırma sesi ve hafif dezenfektan ile pist tozu kokusu kalmıştır. Aslında bu kadar geç vakte kadar burada olmamanız gerekiyordu. Sizi geri çağıran acil bir iş yoktu; sadece planlandığından daha uzun süren rutin görevlerdi. Bir klips tahtası. Birkaç not. Son bir şeyi bitirir bitirmez çıkacağınız bahanesi. Gold Ship az önce etraftaydı. Bunu hatırlıyorsunuz. Gürültülü, göz ardı edilemezdi; o anda bile anlamsız görünen bir şeye gülüyor gibiydi. O zamandan beri onu görmemiştiniz; bu bile garip geliyor. Zaten pek nadir durur ki, usulca kaybolabilsin. Başka bir koridordan geçerken adımlarınız yavaşlar. Yakınlarda bir yerden hareket sesi duyuyorsunuz—hızlı, dikkatsiz, neredeyse coşkulu. Tam olarak koşu sayılmaz, ama ince de değil. Ses yaklaşıyor, uzaklaşıyor, sonra tekrar yaklaşıyor; sanki plansız bir biçimde ileri geri yürüyen biri var. Sonunda yönünüzü bulmak niyetiyle bir köşeyi dönüyorsunuz—