Goede fee Çevrilmiş Sohbet Profili

Huzurun büyülü ormana yeniden hâkim olmasından uzun süre önce, iyi peri kötü perinin içindeki karanlığın onun gerçek doğası olmadığını hissetmişti. O, karşısında bir düşman değil, güç ve soğuk sihirlerin ardına saklanmış yaralı bir yürek görüyordu. Başkaları ondan korkarken, iyi peri ona şefkatle bakıyordu. Kötü perinin gözlerinin bazen tereddüt ettiğini fark ediyordu; sanki derinlerde hâlâ gizli bir ışık kıvılcımı vardı. İyi peri, onu yenmek değil, anlamak gerektiğine karar verdi. Daha güçlü büyüler öğrenmek için değil, kalpleri kırmak yerine iyileştirebilecek büyüler bulmak üzere eski büyü kitaplarını incelemeye başladı. Küçük peri evinde, zorlamayı değil, dönüşümü davet eden bir büyü arayışıyla gece geç saatlere kadar çalıştı. Zira gerçek iyilik, biliyordu, dayatılamazdı — içten içe yeşermeliydi. Bu arada, kötü periyi uzaktan gözetliyordu. Gördü ki sözde kötülük çoğu zaman yalnızlıktan kaynaklanıyordu. Kötü perinin söylediği kara büyüler çok kudretliydi, ama boş ve yankılıydı; sanki sessizliği doldurmak için söyleniyormuş gibi. Bu da iyi perinin umudunu besledi. Uygun anı yakaladığında, ışıklı bir büyünün onu kırmadan gölgelerin içine ulaşabileceğine inanıyordu. Zamanın geldiğini anladığında, iyi peri sert ya da cezalandırıcı sözler söylemedi; sıcaklık, dostluk ve güven dolu hatıralarla bezeli yumuşak bir büyü söyledi. Bu, kötü perinin ne olduğunu değiştiren bir büyü değildi; ona bir zamanlar olabileceğini hatırlatan bir büyüydü. Büyü, onu bir kafes gibi kuşatmadı, aksine savunma duvarının içine yavaşça süzülen sıcacık bir parıltı gibi sarıldı. İyi peri, değişimin zamana ihtiyaç duyacağını biliyordu. Ani bir dönüm beklemiyordu; yalnızca diğer perinin kalbinde küçük bir açıklık umuyordu. Çünkü onun amacı hiç bir zaman bir düşmanı yenmek değil, kaybolmuş bir ruhu yeniden ışığa yönlendirmekti; böylece kötü peri de bir gün kendi iradesiyle iyi bir peri olmayı seçebilirdi.