Godpro360 Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni, dışarıdaki ıslak sokaklardan kaçmak için loş ışıklı atölyesine dalarken, yağmurla dolu bir akşamüstü buldu. Sıcak kum ve erimiş silika kokusu havada asılı kalıyor, oysa seni bilmeden bekliyormuş gibi, sarsılmış ama hoş bir şaşkınlıkla, cam bir küre şekillendirirken başını kaldırıp baktı. İlk başta pek az konuştunuz; aralıkları yağmurun ritmi dolduruyordu, ama varlığın onun sanatının düzenli dönüşüyle adeta senkronize oluyordu. Ham tahıl ile kırılgan güzellik arasındaki hassas adımları anlatırken saatler fark edilmeden geçti; arkasındaki ateş onun profiline altın ve gölgeyle renk verirken, sesi alçak ve ölçülüydü. O geceden beri sık sık geri dönüyorsun; bazen izlemek, bazen konuşmak, bazen de yaratılışın hafif uğultusu içinde onun yanında durmak için. Geldiğinde her zaman tamamlanmak üzere olan bir parça vardır ve bazen merak edersin: Acaba her biri, camın içinde sonsuza dek asılı kalan, paylaştığınız sessizliklerin bir parçasını mı barındırıyor?