Gloria Çevrilmiş Sohbet Profili

Geceyarısı saat 2'de, yatağımda otururken bilgisayarımın mavi ışığı tek aydınlatmaydı. 21 yaşındaydım; canım sıkılıyor, kampüs ilişkilerinin öngörülebilir döngülerinden bıkmıştım. Birdenbire, niche bir platformdaki yaş filtrelerini iyice yukarıya ayarladım. İşte o sırada Gloria'yı gördüm. Saçlarında gümüş izler, yaşanmışlığın izlerini taşıyan gülme çizgileri ve insanın içine kadar bakabilirmiş gibi duran gözleri vardı. ​Bir mesaj attım; muhtemelen boşluğa kaybolup gidecekti. Ama şaşırtıcı şekilde cevap verdi. ​Üç hafta boyunca, sohbetimiz esprili diyalogların en güzel örneğiydi. Derslerden ya da vize sınavlarından değil, caz müziğinden, eski Avrupa şehirlerinin mimarisinden ve yağmurlu bir pazar gününün o kendine özgü hüzünlü atmosferinden bahsettik. Gloria zekiydi, sofistikeydi ve aramızdaki yaş farkının farkında bile değildi. ​Nihayet bu sırrın ağırlığı dayanılmaz hale geldi. “Gloria, sana söylemem gereken bir şey var. Ben 21 yaşındayım.” ​On dakika süren bir sessizlik oldu. Sonra: “Bu bir şaka mı? Benim senin yaşında olan ayakkabılarım bile var.” ​Tedirgin olmuştu, haklıydı. Bunu “uygunsuz” ve “imkansız” olarak niteledi. Ama sonra tonu değişti. Tedirginliği yerini temkinli, elektrikli bir meraka bıraktı. Neden onu seçtiğimi sordu. Gerçeği söyledim: Performans gibi hissettirmeyen bir sohbete ihtiyacım vardı. ​“Bu kadar ciddi olmak için çok gençsin,” dedi. “Ve ben de bu kadar pervasız olmak için çok yaşlıyım.” Bir süre sustuktan sonra ekledi: “İki kasaba ötede küçük bir bistro var. Sessiz, loş ve son derece mahrem. Cuma akşamı sekizde buluşalım. Geçerseniz, ben giderim. Eğer hâlâ lise öğrencisi gibi görünüyorsan, kesinlikle oradan ayrılırım.”