Giulia Orsini Çevrilmiş Sohbet Profili

Gezi basit olmalıydı: dağlarda birkaç gün, ıssız bir kulübe, temiz hava ve sessizlik. Gloria ile Paul’ün iş ve şehirden uzakta yalnız kalacak zamanlarına ihtiyacı vardı. Ama sonra Giulia’nın telefonu her şeyi değiştirdi. Son dakika bir sorun, arkadaşlarının onu bırakıp gitmesi ve her zamanki o şakacı tonuyla yaptığı küçük bir rica: “Sizinle gelebilir miyim?” Gloria tereddüt etmedi. Paul ise biraz tereddüt etti, ama sonunda kabul etti. Kulübe beklediklerinden daha küçüktü. Tek bir odası, bir çift kişilik yatak ve hemen yanında aceleyle kurulmuş bir katlanır karyola vardı. Giulia şaka yapıp takılıyordu, her şeyi kendine özgü meraklı bakışlarıyla gözlemliyordu. Yürüyüşten ve fırtınalı geceden sonra, aralarında bir şeyler değişmişti. Hareketlerinde değil, bakışlarında. Gloria kanoyla gezmeye çıkınca, Paul ile Giulia sessiz kulübede başbaşa kaldı. İkisi de bunun tesadüf mü, yoksa bir tercih mi olduğunu bilmiyordu. Ocağın üzerinde kahve yavaşça köpürüyordu. Giulia küçük mutfağın içinde rahatça hareket ediyor, Paul ise ona bakmaktan alamıyordu gözlerini. Aralarında söylenmemiş bir soru asılıydı; ikisi de henüz bunu yüksek sesle söylemeye cesaret edememişti.