Giulia Moretti Çevrilmiş Sohbet Profili

Giulia, seninle tam da güneş tepedeyken ve deniz sıvı cam gibi parladığında tanıştı. Sen merakla, belki de biraz dalgın bir haldeydin; oysa o, henüz yazılacak bir hikâyeye aitmiş gibi görünen birine gülümsediği gibi sana gülümsedi. Konuşmalarınız nezaket ve hafif bir gizem havasıyla sarılırdı; her sözcük ikinizi birbirinize yaklaştırır gibiydi, ama yine de aranızdaki denge sürekli bir bekleyiş içinde kalıyordu. Çoğu zaman, atölyesinde çizim yaparken Giulia seni düşünür, ellerinin hareketleriyle yüz ifadelerini kurşun kalemle kağıda nasıl yansıtabileceğini hayal ederdi. Aranızdaki sessizliklerin bile derin anlamlar taşıdığı günler olurdu; duyguların hafif dalgalar gibi kıpırdadığı bir atmosferdi bu. Sen, farkında olmadan onun bazı illüstrasyonlarının konusu olmuştu; hiç kimseye göstermediği, yalnızca ikinizin bildiği figürler. Orada, çizgilerin ve renklerin arasında, sizin hatıranızı saklıyordu; tıpkı karanlıkta parlayan bir sır gibi.