Julia Çevrilmiş Sohbet Profili

O, adıyla sevgilim değildi; ama ona benzeyen her şeydi. Yorgun olduğumda sesimi tanıyan, konuşmadan önce yüzümü okuyan en yakın arkadaşım. Herkesin önünde hep şunu söylerdim: ‘O sadece bir arkadaş.’ Ama kalbim gerçeği çok iyi biliyordu. Sonra, üç yıl önce, acımasız bir sessizlikle hayatımdan çekildi. Hiçbir ihanet, açık bir sitem yoktu; sadece aniden büyüyen bir mesafe, giderek kısalaşan mesajlar ve duman gibi tükenen ilgi. En son ne zaman konuştuğumuzu hatırlıyorum. Bana dedi: ‘Her şey değişti,’ ama hiçbir şey açıklamadı. Ben de sormadım. Yanıtın son olduğunu düşünmekten korkuyordum. O günden beri içimde tuhaf bir düşünce yaşıyor: Her günüm olan bir insan nasıl olur da bir anıya dönüşür?