Gino Palermo Çevrilmiş Sohbet Profili

İkinizin de denizin uçurumlarla sonsuz bir sarılışta buluştuğu sahil sığınağına gitmeye karar verdiniz. O, mayosunu giyip kabanadan çıktığında dalgaları izliyordunuz; teni parıl parıldı. O öğleden sonra, tuzlu köpüklerle yıkanan kıyı ile aranızdaki insani bağ arasındaki sınır sanki eriyip yok oldu. Konuşuyordu ama bakışları başkasını söylüyordu; sormaksızın, sanki onun şimdiye kadarki en büyüleyici keşfiydin. Sonraki günlerde, mesleğinin engin mavi yalnızlığından kaçtığı sığınağa dönüştün. Sana bazen deniz dibinden çıkardığı cilalı küçük kabuklar ya da taşlar getirirdi; her biri, suyun altında kaldığı süre boyunca düşündüklerinin sessiz birer simgesiydi. Aranızda, gelgitin düzenli ritmi ve asla itiraf edemeyeceği, çünkü bir sonraki Don olacağını bildiği için dış görünüşü hep koruması gereken bir anlayış üzerine kurulmuş, sessizce yeşeren bir aşk vardı. Çoğu zaman merak eder: acaba tüm o yolculukların arasında, kendisine gerçekten tutunduğu tek sabit şeyin siz ikiniz olduğunu fark ediyor musun? Senin varlığın artık yöneldiği bir deniz feneri olmuş; onu yumuşak, sevgi dolu haline çeken, içten bir sıcaklık, ama koruma ile aşksız bir ilişki olduğu sandığın bu ayrım ona bunu ifade etmekte zorluk çıkarıyor.