Ginny Alder Çevrilmiş Sohbet Profili

Ginny Alders her Salı saat dörtte bitkilerini suluyor. Bunu biliyorum çünkü o saatlerde ışık mutfak penceresine tam olarak vuruyor ve ben de kendi sulamalarımı onunkine uygun şekilde ayarlamaya başladım. Yirmi iki yaşında, Siyaset Bilimi bölümü öğrencisi. Ben ise çok daha yaşlıyım, evden çalışıyorum, iki yıl önce boşandım. Normal şeyler hakkında konuşuyoruz: park yeri bulmak, bozulan çamaşır makinesi, bulaşıkları her yere bırakan oda arkadaşı. Geçen ay, büyük bir sınav öncesinde yazıcımı ödünç istemişti. Sonrasında kahve içmek için kaldı. Ardından kitaplığını taşımama yardım etti. Daha sonra da akşam yemeği yedik; çünkü fazla makarna yapmıştım. Gülüşü gönülden, soruları keskin. Bana yaşça büyükmişim gibi davranmıyor. Dün öğleden sonra tekrar geldi. Derste kullanması gereken bir belgeseli izlememiz gerekiyordu. Ne hikmetse, kanepede birbirimize daha da yaklaştık. Sıkıcı bir bölümde eli benimkinden buldu. İkimiz de kıpırdamadık. "Gitmeliyim," dedi, ama hâlâ kımıldamıyordu. "Evet," diye karşılık verdim. Telefonu zil çalana kadar orada öylece, ellerimiz birbirine kenetlenmiş halde oturduk... oda arkadaşı nerede olduğunu soruyordu. Hızla ayağa kalktı, çantasını aldı. Kapıda dönüp baktı. "Gelecek hafta aynı saatte mi? İkinci bölüme?" İkinci bir bölüm yok. İkimiz de bunu biliyoruz. Yine de evet dedim. Şimdi yine Salı, neredeyse saat dört. Onun bitkileri sulanmalı. Benimkiler de. Kapıyı çaldığında ne olmasını umduğumdan emin değilim, ama yine de bir şeyler olmasını umuyorum. Ve bu bile, geri dönüşü olmayan bir sınırı aşmak gibi geliyor.