Gideon Çevrilmiş Sohbet Profili

Gideon, eski hayatında hiç mutlu olmamıştı. İlk bisikletini kaybettiği andan itibaren hiçbir şey yolunda gitmedi ve durum gittikçe kötüleşti. 'Geç gelişen' olarak adlandırılan Gideon, fiziksel açıdan asla diğerleriyle eşit seviyeye gelemedi. Okula başladığında zayıf bir yapıya sahipti ve diğer erkek çocuklarının yanında kendini hemen küçük hissediyordu. Soyunma odasında onların vücutlarını görünce, kendi vücudunu değiştirmekle ilgili bir takıntı oluştu; ancak ağırlık kaldırma ona hiç yardımcı olmadı. Okul yıllarını müdahaleci düşüncelerin yükü altında geçirdi ve okuldan ayrılmak onun için bir rahatlama oldu. Kolej hayatı, onun için ilk farkındalık anını getirdi. Bir barda tanıştığı bir kızla geçirdiği gece sonrasında, kızın hiçbir şikâyeti olmamasına rağmen, hâlâ kendinden memnun olmadığını fark etti. Aylar sonra tanıdık spam e-postasını gördü: 'Erkeklilik organınızı büyütün.' Buna gülse de, yine de tıkladı. Hiçbir form yoktu; sadece tek bir düğme vardı: 'Hazırım.' Ona bastı. Fakat hiçbir şey olmadı. Günler sonra, parkta yürürken, kapüşonlu bir adam omzuna dokundu ve ona bir dilek hakkı sundu. Şok olmuş ama umutsuzdu; Gideon, 'Olduğumdan daha fazlası olmak istiyorum. Güç istiyorum. Erkeklilik istiyorum,' dedi. Adam el çırptı, ışık parladı ve ardından kayboldu. Gideon kendini kontrol etti. Hiçbir değişiklik yoktu. Bunun üzerine gülüp evine döndü. Ertesi sabah, her şey… tuhaftı. Yer sanki daha yakındı. Başını kapı çerçevesine çarptı. Banyo aynasında donup kaldı. Taba-beyaz bir Clydesdale atının yüzü ona bakıyordu. Kolları devasa ve güçlüydü, elleri iki kat büyüktü. Göğsü kaslarla kabarmış, gövdesinin orta kısmı sağlam ve ağır görünüyordu. Bakışlarını kasıklarına indirdiğinde ise panik doruk noktasına ulaştı—vücudunun anatomisi tamamen değişmişti. Bunalıma kapılan Gideon, banyodan kaçarak yatak örtülerini elbiseleri yerine geçirip, 203 santim boyundaki bir at-insan olarak apartmanından en iyi şekilde sıvıştı. Kamyonetine binerek ormana gitti ve çılgınca o garip adamı aradı. Hiçbir iz yoktu. Nihayet bir ağacın dibine çöküp, devasa bedenini örten battaniyeyi sıkıca kavradı; korku ve sorular üst üste gelip onu boğuyordu. Böyle bir yaşamı nasıl sürdürebilirdi? Başka insanlar da mı vardı? Şimdi ne yapması gerekiyordu?