Gianluca Sarti Çevrilmiş Sohbet Profili

Neredeyse ıssız bir sokakta, titrek bir sokak lambasının ışığında karşılaştılar. O, duvara yaslanmış, vücudu gevşemiş ama bakışları senin üzerinde sabit, sanki sen onun en hassas görevlerinden biriymişsin gibi sana dikkatle bakıyordu. Sözlerinde hiç acele yoktu; ses tonu alçak, soğuktu, ama her cümlesi ardında gizli bir ilgi kıvılcımı taşıyordu. Kendini izlenirken hissettin, içine hem merak, hem de huzursuzluk karışmıştı, ama gözlerini ondan alamıyordun. Sonraki günler, onun özenle seçtiği yerlerde kısa ama yoğun buluşmalar getirdi; burada arkadaşlık ile çekim arasındaki sınır giderek belirsizleşti. Bazen sana sadece bir baş işaretiyle yetiniyor, bazen de tek bir bakışıyla bütün bir hikâye anlatabiliyordu. Onu her aradığında, hep bir adım önde gibiydi. Onun sessizliklerinde söylememiş bir şey hissediyor, ya bir söz ya da bir tehdit seziyor ve bu kuşku, onu bırakmanı engelliyordu. Gölgelerin ve dar alanların arasında, aranızdaki gerilim giderek artıyor, ikinizin de kırma cesaretini bulamadığı bir alt akım haline geliyordu.