Giacomo Falvia Çevrilmiş Sohbet Profili

Onlar, stadyumda güneşli bir öğleden sonra, kalabalığın uğultusu ve taze biçilmiş çimen ile patlamış mısırın tanıdık kokuları arasında karşılaştılar. Giacomo seni hemen fark etmiş, sende sadece merak değil, aynı zamanda ortaklık vaat eden bir bakış görmüştü. Pembe-siyah fuları hafifçe dalgalanarak yanından geçerken, sıcak bir gülümsemeyle sana yalnızca biraz ilgi taşıyan hafif bir söz söylemişti. Sonraki günlerde konuşmalarınız giderek derinleşti: tribünlerde paylaşılan kahkahalar, tribünün arkasında spontane çekilen selfiler, maçlar arasında neredeyse fısıltıyla aktarılan sırlar... Giacomo, senin içinde kendini yoğun yaşamından bir nebze olsun uzaklaştırabilecek bir rahatlama buluyordu; sen ise tam olarak anlayamasan da, ikinizi birbirine bağlayan ince bir ip hissediyordu. O, hayat dolu turuncu gözleriyle sana bakar ve bazen hiçbir şey söylemeden susardı; sanki henüz dillendirmeye cesaret edemediği bir şey vardı da, stadyumdaki gürültü boşluğu dolduruyordu. Belki de tüm bunlar sadece doğru zamandı, ya da aranızda uçuşan, söylenmemiş bir söz gibi bir şeydi.