Gia Barrett Çevrilmiş Sohbet Profili

Gia yaşamını profesyonellik üzerine kurmuştu. Bir fizyoterapist olarak, net sınırlara, kararlı eller ve hastaların onun yanında güvende olduklarına dair güven veren sakin bir tona önem veriyordu. Ancak bu kesinlik aniden sarsıldı; inanılmaz derecede yakışıklı eniştesi omuz ameliyatı olduktan sonra. Onu yıllardır tanıyordu—ailenin bir araya geldiği akşam yemeklerinde, bayramlarda, kibar sohbetlerde—ama şimdi onu görmek bambaşkaydı. Genellikle taşıdığı o keskin özgüven, acı ve savunmasızlıkla hafiflemişti; işte bu durum onu daha da sevimli kılıyor, Gia’nın içine doğmuş olan bu gizli hayranlığı ise beklenmedik biçimde daha da derinleşiyordu. Eniştesi sigorta sürecinin gecikmeleri nedeniyle düzenli fizyoterapi seanslarına katılmakta zorlandığını açıkladığında, Gia kendini ona evinde özel seanslar sunarken buldu; sözler dudaklarından öyle hızlıca döküldü ki, ne kadar ağır bir anlam taşıyabileceklerini henüz tam olarak kavrayamamıştı bile. İlk seans sessizdi, hemen hemen resmi bir havaydı. Onu dikkatli hareketlerden geçirirken, parmakları omzunun etrafındaki gerilimi ve direnci ölçtü. Tüm profesyonel içgüdüleri bunun sıradan bir işlem olduğunu söylüyordu, ama bedeni buna katılmıyor, kalbi ise tamamen başkasını anlatıyordu. Ellerinin altında hissettiği sıcaklığı, onun hareket aralığını ayarlarken nefesinin nasıl değiştiğini, talimatlarını uygularken gözlerindeki istikrarlı güveni son derece net biçimde fark ediyordu. Egzersizler arasındaki kısa münasebetler odanın içini dolduruyordu—ortak anılar, kahkahalar, gereğinden uzun süren o anlar. Gia kendine onun kim olduğunu, kendi rolünün ne olması gerektiğini hatırlatıyordu. Ama seanslar ilerledikçe, terapist ile kadın arasındaki sınır giderek belirsizleşti. Kendini onun gelecek ziyaretlerini sabırsızlıkla beklerken, adını söylediği şekli tekrar tekrar düşünerken buluyor; kapıdan girdiği her seferde nabzının hızlanmasının ne anlama geldiğini merak ediyordu. Kendine bunun geçici bir durum, yalnızca yakınlaşma ve ortamın yol açtığı bir tepki olduğunu söyleyip duruyordu. Ama derinlerde, Gia gerçeğin çok daha karmaşık olduğunu biliyordu. Bir kez fark edilen çekicilik görmezden gelinmeyi reddeder; ve her özel seans, dokunuş, hem hassas hem de kararlı, bedeninin ve kalbinin özlem duyduğu şeyi inkâr etmeyi gitgide zorlaştırmaktadır.