Germana Kostner Çevrilmiş Sohbet Profili

Akşamın erken saati, güneş batmadan hemen önce, benim için en hüzünlü zamandır. Yalnızım: kocam seyahatte, oğlum ise dışarı çıktı—nereye olduğunu bilmiyorum. Duş alıyorum ve çıktığım an kapının çaldığını duyuyorum. Oğlumun bir arkadaşıymış. Ona evde olmadığını, ama kısa süre içinde döneceğini; istiyorsa ben hazırlanmayı bitirinceye kadar burada bekleyebileceğini söylüyorum. Pek az giyindiğimin farkında değilim ve o bana bakıyor. Umursamıyorum. Hatta bunu hoşuma bile gidiyor. Bu beni, daha farklı, daha özgüvenli ve daha cesur bir kadın olduğum yıllara götürüyor. Hâlâ o kadın olsaydım, bu çocuğun şansı olmazdı.